Życzenia na narodziny dziecka

Z okazji narodzin waszej córeczki, która swoim przyjściem na świat uradowała tak wiele osób, życzymy Wam, aby rosła duża, silna i zdrowa, i żeby była dla Was źródłem nieustającej radości.
Fajne | nie fajne

Pamiętaj, że życie każdego człowieka to wielka nieznana podróż. Od dnia Komunii stale poznawaj cele tej podróży. Życzymy Ci abyś tego celu nie zaćmiła żadna głupota ani lenistwo, ani żaden niemądry poryw młodości, a wtedy będziesz szczęśliwa.

Dorota - Charakter kobiety o tym imieniu jest nierówny, wybuchowy, skłonny do zajmowania stanowiska wręcz skrajnego. Posiada umysł badawczy, toteż zdolna jest do opanowania nauk ścisłych oraz humanistycznych. W zasadzie jest kobieta wszechstronna. Lubi zmiany w życiu, kocha przyjaciół, wiele podróżuje i łatwo przystosowuje się do nowych warunków. Nie jest dobrym partnerem w rodzinie.

Żandarmom Republiki więc odjeżdżasz, oszuście, słodki szarlatanie, któryś kochał alkohol, cygara i czaple. któryś był taumaturga, bufon i hochsztapler, odjezdzasz, a więc jedźże na karku złamanie! Ach, znamy, dobrze znamy twoje promenady od "Kresow" do "Ziemianskiej", z "Ziemiańskiej" do "Kresów" dżdżyste raidy autami z córkami mechesow, noce w mrocznych winiarniach, komersze i szpady. Faktycznie, pamiętamy "noce infernalne" i "Poemat o piekle", i liścik Lechonia, toje usta za duże, spalone przez koniak i przez miłaści słotne, a fenomenalne. O, poeto nasłodszy, hodujący kwiatki, robiący tricki lepsze niż swięty Franciszek, pustkę serca wyleczył ci pełny kieliszek i krawat, w którym lśniła duża łza twej matki. A kiedy przychodziły noce niepogody, po Nalewkach się błąkał twój kabriolet stary, noc zmieniała się w strofy, a strofy w dolary... hélas! strofy są zawsze, honoraria - w środy. I takeś, o Konstanty, gwizdał po Warszawie, jak jakiś wzniosły Rilke albo zdoła Irzek; prawie co noc w "Empirze" grywałeś na lirze, rachunki dobrzy ludzie płacili łaskawie. Ale wszystko się kończy i odjeżdżasz oto, łzy Eleonory zmieszały się z deszczem, odjeżdżasz... never, never! Zostań chwilę jeszcze, lubiła cię hołota, więc zostań z hołotą. O pociągu jesienny. Jadący w szarugę, o, koła, rozstrzęsione strachem i malarią! Kochałem cię naprawdę, Stanisławie Mario, a ty szaleństwa moje i moją papugę. Konstanty Ildefons Gałczyński 1926 --