Życzenia na narodziny dziecka

Z okazji narodzin Waszego Maleństwa, które napełniło Wasz dom radosnym gwarem i ruchem, życzymy mu beztroskiego i zdrowego dzieciństwa, a wszystkim Wam - odkrywania nowych uroków wspólnego życia.
Fajne | nie fajne

Z okazji narodzin Waszego Maleństwa, które napełniło Wasz dom radosnym gwarem i ruchem, życzymy mu beztroskiego i zdrowego dzieciństwa, a wszystkim Wam - odkrywania nowych uroków wspólnego życia.

Karol - Imię pochodzenia germańskiego, a znaczy mąż. Jest człowiekiem szlachetnym, kulturalnym, inteligentnym i dobrze wychowującym dzieci. Jest przywiązany do rodziny i domu. Lubi nieraz podróżować, gdzie zabawia się jako znakomity orator. Z uwagi na swój krępy wygląd, atletyczny, jest wielkim oryginałem. Z przekonań jest konserwatystą, w sposobie bycia - człowiekiem postępowym. Chętnie udziela rad i pomocy drugim, wychowuje młodzież na wzorach tradycyjnych, jest pedagogiem. Można w zupełności na min polegać.

I To jakaś mania, daję słowo (czyżbym istotnie z byka spadł?), bo każdą nocą księżycową muszę odwiedzić Mariensztat. Żadna mnie siła nie powstrzyma, niechby sam premier! no to co? I jeszcze chwila - już mnie ni ma. Jak ptaszek lecę. OISEAU. Ciotunia płacze i domowi i wszyscy się pytają mnie: - Co pan tam widzi, niech pan powi? A ja im odpowiadam, że: MARIENSZTAT TO MOJE NATCHNIENlE, MARIENSZTAT TO DROGIE KAMIENIE, NA MARlENSZTACIE WARSZAWĘ POZNACIE PIĘKNIEJSZĄ NIŻ MARZENlE. II Więc kiedy księżyc w czwartej kwadrze w kołysce nieba się przebudzi, na Mariensztacie lubię patrzeć na roześmiane twarze ludzi. Kochane, złote warszawiany, jakimż to polonezem idą! Jak to się tłoczą u fontanny! Ach, cóż za radość! Cóż za widok. Inne radości też tu mamy nie jestem w kobiet typie, co chwila szepcą do mnie damy; - To chyba śni się. Niech pan szczypie. I nowy zegar się rozlega; wprawdzie ta rzecz mnie trochę dziwi, na diabłaa wmontowali zegar, gdy tutaj wszyscy są szczęśliwi! A o dwa kroki, tam dzie zwista gwiezdną gałęzią noc sierpniowa, majestatycznie jedzie Wisła, ta polskich rzek dyrektorowa. III I tak wśród ślicznych ulic chodzimy w srebrnych blaskach: ja - stary noktambulik i ona - noc warszawska. I gdy oczy otworzę dech mi w piersiach zapiera, myślę sobie: a może księżycowa chimera? Ale nie! i o świcie też się urok nie zmniejszy. Mariensztat! Znakomicie! Marierisztatl Najcudniejszy. Mariensztat! Eech, w tym fachu robota nieustanna: spójrzcie: pałac Pod Blachą! Kierbedź! i Święta Anna! Więc ogłaszam: W TO LATO AUTOR W NOCNE GODZINY Z POWODU MARlENS2TATU W INNYCH SPRAWACH NIECZYNNY. 1949 --